Sockowy Świat w wierszach, opowiadaniach i przemyśleniach
“Bo już się nie ruszam”
Dookoła świata
W kilka sekund
Tylko z Tobą
Za pamięci
Ku pamięci
Ku pogardzie i przestrodze
Za życia
Za życie
Zaraz popełniając samobójstwo
Nie powiem
Że spadam
Już jestem na dole
Nie mówię
Że stąd wyskoczę
Bo już wyżej nie mogę
Nie powiem
Że żyję
Bo już się nie ruszam
“And always white”
Can you hear
The glass is breaking?
That is my head
Can you feel
The scream of pain?
That is my mind
Can you touch
My friends?
No!
I killed them
In my head
In my mind
And the fire
Is only black
And always white
“Ciekawe czy ktoś zajrzy o co chodzi z tym bałnsem”
Bałns
Bałns
Bałns
Bałns
Bałns
Bałns
I want to die in your eyes
Ciekawe czy ktoś zajrzy o co chodzi z tym bałnsem
“Zwykły, pospolity”
Ziemia
Odbija mi się
W głowie
Przynosząc spokój
Przynosząc chaos
Ucinając mi siły
Abym nie szalał
Żebym był
Taki jak wy
Po prostu zwykły
Ale tak naprawdę
To ja jestem
Taki jak wy
Zwykły, pospolity
“Czemu zgasło światło?”
Boje się przeciwieństw
Tego że zostanę sam
Jak i tego że będzie
Za dużo ludzi na mym pogrzebie
Boje się strachu
I dentysty
Ale czuje się dumny
Wprowadzając strach
I nie boję się atakować
Czemu zgasło światło?
“Ale w końcu wolne”
Proste
Genialne
Taki proste
I światowe
Te nasze
Małe i wolne
Życie
Ale w końcu wolne
“Wszystko ograniczone strachem”
Nie ma bólu
Nie ma strachu
nie ma końca
Jest tylko
Wewnętrzna część świata
Tworząca ludzką samotność
W bólach
Wszystko ograniczone strachem
“Powiedzcie mi prawdę”
To nie mój płaszcz
To nie to miejsce
I czas nie ten
Ale w końcu tu jestem
Powiedzcie mi prawdę
“Człowiek?”
Harmonia jest po to
Aby zapanować nad chaosem
Chaos jest po to
Żeby nie panować nad harmonią
A po co jest
Człowiek?
Bez zdjęć?
Zdjęcia przypominają
Zdjęcia pamiętają
Zdjęcia niektóre bolą
Zdjęcia które cieszą
Zdjęcia Cię nie przytulą
W chwilach smutku
Zdjęcia nie wyrzucą
Biurka przez okno
Gdy jesteś wkurwiony
Zdjęcia nie mają uczyć
Nie są strachem
Nie są ludźmi
Nie są Tobą
Ale jaki byłby ten wiersz
Bez zdjęć?