“Powiedzcie mi prawdę”
To nie mój płaszcz
To nie to miejsce
I czas nie ten
Ale w końcu tu jestem
Powiedzcie mi prawdę
Archive for the 'Przekaz uczuć' Category
Page 2 of 9
“Człowiek?”
Harmonia jest po to
Aby zapanować nad chaosem
Chaos jest po to
Żeby nie panować nad harmonią
A po co jest
Człowiek?
Bez zdjęć?
Zdjęcia przypominają
Zdjęcia pamiętają
Zdjęcia niektóre bolą
Zdjęcia które cieszą
Zdjęcia Cię nie przytulą
W chwilach smutku
Zdjęcia nie wyrzucą
Biurka przez okno
Gdy jesteś wkurwiony
Zdjęcia nie mają uczyć
Nie są strachem
Nie są ludźmi
Nie są Tobą
Ale jaki byłby ten wiersz
Bez zdjęć?
“Zakrzywiającą rzeczywistość”
Dym może puścić każdy
Igłę wbić także każy umie
Uciekanie mamy w genach
Strach nas goni
Tylko silni mają władzę
Aby zapanować nad sobą
A co jeśli
Nie jestem ani jednym
Ani drugim?
Jestem granicą?
To mi się podoba
Bycie granicą
Zakrzywiającą rzeczywistość
“Kto ją tak naprawdę ma?”
Strach
Przed wami
Leży
Bóg
Nad wami
Stąpa
A wy
Czołgacie się
A władza?
Kto ją tak naprawdę ma?
Że tyle tego zła na świecie
Walę głową w ścianę
Może zacznę krwawić
Może zacznie mnie to bawić
A może to wszystko powinien jeden wielki chuj sztrzelić?
Jakoś nie umiem się w to bawić
Jakoś nie umiem się wykrwawić
Aż dziw
Że tyle tego zła na świecie
“Jak o drzewie”
Każdy może zobaczyć drzewo
Ale nikt nie myśli
O drzewie
A jeśli myślą
To tylko
Jak o drzewie
“Ludźmi”
Boże
Aleś mnie rzucił
Na rozstaje dróg
Na ostre kamienie
Na zatracenie
Ale ja skaczę
Na tych kamieniach
Na Tobie
A życie zabawą
Dla ludzi bez obaw
Wolnych
I zabezpieczonych
Ludźmi
“Nareszcie”
Zło tegoroczne
Świat się nie skończył
A ja chcę żyć
Jestem słabym graczem
Ale czemu
Zawsze się czuję
Jakbym wygrywał?
A tu życie toczy się dalej
Zapach mnie dusi
Tegoroczne zło
Kiedyś wróci
Nareszcie
“A może właśnie tego się boję?”
Ludzie to taki dziwny gatunek
Przychodzą
I wprowadzają strach
Że aż strach się bać
Niech nie przychodzą
Przestanę się bać
A może właśnie tego się boję?